Engelmann
Był on niemieckim fizjologiem wieku głównie dziewiętnastego. Pracował jako profesor na uniwersytecie w Utrechcie, potem w Berlinie. Uważany jest on za jednego z pierwszych badaczy zjawisk typowo psychologicznych, ale u zwierząt niższych. Między innymi zajął się znaczeniem oddychania tlenowego dla protoplazmy, jak i wpływ światła na bakterie. Najważniejsze są jednak jego badania nad fizjologią mięśni i nerwów. Jego prace odnośnie powstawania ruchów serca spowodowały zmianę teorii, które uznawane były jeszcze za jego czasów. Głównym jego dziełem jest „Zur Naturgeschichte der Infusionstiere”.